Zbrodnie w Faludży
Już wiele miesięcy temu spotkałem się z opinią iż najgroźniejszy dziś (według mediów) terrorysta świata - Al Zarkawi jest prawdopodobnie jedynie wymysłem, stworzonym przez rząd USA na potrzeby ukazania personalnego wroga głupawej opini publicznej. W istocie nikt chyba nie wierzy by jeden człowiek był w stanie organizować cały iracki ruch oporu i kierować poczynaniami rządu USA. To tak jakby w czasie niemieckiej okupacji cała polska partyzantka miała być skupiona wokół jednego fanatyka - nic bardziej absurdalnego. Partyzantka organizuje się sama, a głównym motorem napędowym tego procesu nie jest fanatyzm, lecz zbrodnie okupanta. Tak było w Polsce ponad 60 lat temu, tak też jest dziś w Iraku. Nasi partyzanci nie byli fanatykami, jak i nie są nimi Irakijczycy - takie stwierdzenie nie jest nadużyciem, lecz nazwaniem sprawy po imieniu.

Oczywiście media i cała nasza władza twierdzą co innego. Otaczający nas zewsząd zalew propagandy i kłamstw nie pozwalają nam wyrobić sobie obiektywnego spojrzenia na problem napaści na Irak. Wręcz przeciwnie, skłania się nas do tego byśmy wierzyli, iż działania podejmowane przez Światowy Rząd idą w dobrym kierunku i że są moralne.
Ale czy może być moralnym coś, czego budowa opiera się na codziennych mordach, skrzętnie ukrywanych przed opinią publiczną? Albo, co gorsza, na mordowaniu tysięcy ludzi i zrzucaniu winy za to na kogoś innego? Czy może być moralne morderstwo pomnożone przez kilkaset tysięcy, ukryte za rzeką kłamstw i przeinaczeń? Nie może i nie jest - takie postępowanie to najgorsze skurwysyństwo, jakie można sobie wyobrazić.
Co gorsza, są to metody które stosuje, między innymi, NASZ RZĄD - obecny jak i zapewne kolejne. Wszyscy politycy, którzy znają prawdę o wydarzeniach politycznych na świecie (a trudno jej nie znać gdy jest się politykiem) i ukrywają ją przed opinią publiczną są WSPÓŁWINNI. Współwinni nie tylko ukrywania prawdy o zbrodniarzach, ale również współwinni samych zbrodni.

W tej sytuacji działania irackich partyzantów, są jak mordowanie hitlerowców przez żołnierzy AK. W każdym razie jedni nie zasługują na większe potępienie niż drudzy. Porównanie to wydaje się dość oczywiste, jednak czy słyszeliście kiedyś w mediach podobną opinię? Oczywiście, że nie. I nie usłyszycie - nasze media już dawno przestały nazywać walczących o niepodległość swego kraju Irakijczyków partyzantami. Zmieniło się to z dnia na dzień - mniej więcej w czasie gdy Bush ogłosił zakończenie wojny. Dziś są to już tylko terroryści, pod sztandarem Al Zarkawiego, Ala Kaidy, czy innego islamskiego czorta, mniej lub bardziej wirtualnego.
Kto przemianował partyzantów na terrorystów? Wolne media? Rzetelne dziennikarstwo? Wolne żarty.

Wystarczy zauważyć, że hitlerowska propaganda również nie nazywała polskich partyzantów żołnierzami, lecz bandytami - bezwzględnymi zwierzętami, których jedynym celem było sianie terroru. Podobnie jak dziś, wówczas też trwała napastnicza wojna, w której media miały określoną misję do spełnienia; uczynić Niemców bezmyślnym tłumem, który ślepo ufa swemu rządowi i posłusznie wykonuje jego polecenia. Nawet wbrew sumieniu, za cenę własnej zguby. Niemcy z lat 30-tych XX wieku wcale nie byli mniej bystrzy, ani gorzej wykształceni niż Amerykanie początku XXI wieku. Mimo to dali się zwieść socjotechniczym sztuczkom swoich władców. Dlaczego historia nie miałaby się powtórzyć? Wszystko jest na dobrej drodze.

Tym właśnie jest dziś m.in. misja pokojowa ONZ (stabilizacyjna - jakby ktoś nie wiedział), w której udział bierze Wojsko Polskie na polecenie prezydenta Kwaśniewskiego, z pełnym poparciem polskich mediów, rządu oraz, praktycznie całej, opozycji. Kimże są ci ludzie i jakimi kierują się pobudkami? Czyje interesy reprezentują? Trudno powiedzieć - ja w każdym razie nie jestem znajomym żadnego z nich.
Pretekstem do wojny było ludobójstwo przypieczętowane perfidnym kłamstwem pod tytułem 11 września. Dziś wydaje się, iż był to dopiero początek prawdziwej fali propagandy, którą Światowy Rząd pisze naszą historię. Czy mu się to udaje - sami wiecie najlepiej.